Showing posts with label கவிதைங்களா. Show all posts
Showing posts with label கவிதைங்களா. Show all posts

Monday, August 15, 2011

நீ




ஒரு புயல் போல
மின்னல் போல
கவனமற்ற நேரத்தில்
வந்தாய் நீ.

குறிக்கிறேன்,

கருங்காடு, சாம்பல்
பைக் குடைசாய்தல்
தென்னங்கீற்றில் சிக்கிய பட்டம்
பெஞ்சில் இரவு முழுவதும் ஆர்10
மறுநாள் மத்தியம் வரை ம.கா.நி
வால் பக்கம் தலைகொண்ட பாம்பு
கொத்தி கொள்கிறது பரஸ்பரம்

சாபம்
நீங்கிடாத சாபம்



ஒரிஜினல் இங்க
http://karuvelanizhal.blogspot.com/2011/08/blog-post.html

Monday, October 4, 2010

மனித நிறங்கள்





எதிர் கவுஜை

எல்லோராலும் முடிவதில்லை
தினம் ஒரு குவாட்டர் அடிக்க
சுதந்திரமாய் ஒரு தம் அடிக்க
பிகர்களை சைட் அடிக்க
நல்ல காற்றை சுவாசிக்க
டிராபிக் இல்லாமல் வண்டியோட்ட
பொண்டாட்டி கிட்ட எதிர்த்துபேச

உண்மையாய் இருக்கிறேன்
பேக்காய் இருக்கிறேனாம்

ரெட்டை சிகப்பென்றும்
ப்ளுவை நீலமென்றும்
தலையாட்டமுடியவில்லை
(ஏன்னா ஸ்பான்டிலேட்டிஸ்)

மாற்ற நினைத்தாலும்
மாறாத சில லூசுகளைக்போல
மாறாத லூசு நான்

பீர்
பீர்தான்

நானும் அப்படியே
ஹாட்ல இருந்து
கூலுக்கு மாறிட்டேன்


ஒரிஜினல் இங்க கிளிக் செய்து படிக்கவும்.

Saturday, May 15, 2010

அகவலோசை கவிதைகள்




ஞானம்
யோசித்து பார்க்கையில்
எளிதில் கைகூடுவதாகவும்
எளிதில் கைகூடாததாகவும்
ஒரே நேரத்தில் தோன்றுவது



ஏன் இப்படி வீணாய்
சுற்றி வருகிறது
கடிகாரத்தில் முள்




மனதில் எழுதி பாதுகாக்காமல்
விட்ட கவிதையொன்று
அழுதுக்கொண்டே
பின் தொடர்ந்தது
குழந்தையைபோல



பள்ளியும் கல்லூரியும்
கற்றுக்கொடுத்தது
கற்றுக்கொள்ளல் வகுப்பறைகளில்
இல்லையென்பதை!



வாழ்வின் அரசியலை
எளிதாய் கடக்க
உதவுகிறது
ஞானம்

Sunday, April 25, 2010

இதய கூட்டுக்குள்ளிருந்து கலைத்து போட்ட வார்த்தைகள்




இதய கூட்டுக்குள்ளிருந்து கலைத்து போட்ட வார்த்தைகள்
இயந்திரத்தனமாய் வாழ்க்கை மாறுகையில்
கவிதை மறைகிறது வேறுமனம் வெறுமையாய்
சில்லரைகளின் முன் அய்யராவது ஆச்சாரியாவது
அபஸ்வரங்கள் மட்டுமல்ல கவிமனமும் காணாமல்தான் போகிறது
அதை உடைத்து வந்து உட்கார்ந்தாலும் வாழவின்
ஆதாரதேவைகள் அடித்து ஓடவைக்கிறது
இறைவா! அடுத்த ஜென்மத்திலாவது ஆரம்பத்திலேயே
எல்லாவற்றையும் கொடுத்துவிடு
சொகுசாய் உட்கார்ந்துக்கொண்டு
ஏழைகளை பற்றியும் ஏகாதிபத்தியத்தையும்
Atleast மாடியில் வடாம் போட்டதையும்
சியல்லோ காரை விற்றுவிட்டதையும்
பற்றியாவது எழுதி தொலைக்கிறேன்


காதலியும் மனைவியும்
பொய் சொன்னேன் நம்பினாள்
ஒருநாள் உண்மையை சொன்னேன்..
’ஏய்! நீ பொய் சொல்ற’ என்றாள் காதலி

செத்து தொலைக்கிறேன் என்றேன்
’மொதல்ல இன்சுரன்ஸ் போடு’ என்றாள் மனைவி

காதலியையும் மனைவியையும் சமாளிக்க
இருவரையும் அன்பே என்றே அழையுங்கள்
அப்போதுதான் பெயர்மாற்றி
உளறி மாட்டிக்கொள்ளமாட்டீர்.


ரிலாக்ஸ் ப்ளிஸ்
இராகவேந்திரர் ஷிரிடி ரமணர்
இப்ப ஜக்கி - யாரை வேண்டினால்?
துரத்தி வரும் இந்த தெரு நாயிடமிருந்து தப்பிப்பது!

தெளிவு என்பது
குழப்பங்களின் முடிவா?
குழப்பங்களின் தொடக்கமா?

Thursday, February 25, 2010

பட்டுன்னு ஒரு கவிதை





’எனக்கு சாமுத்ரிகா பட்டு’
என்று ஆரம்பிக்கும் தொலைக்காட்சி
விளம்பரம் பார்க்கமுடிந்தது
அழகியல் கொண்டாட்டமே

எம் ஊரின் பெண்கள் கச்சை கிழிசல்களை
சீலையில் நாசுக்காய் மறைப்பதும்
சேலையின் ஓட்டைகளில் குழந்தைகளுக்கு
மலர்ச்சியா நிலா காட்டுவதும் இயல்பே

’காஞ்சிவரம்’ படத்தில் ஒரு தந்தையின்
வாக்குறுதி குறுக்கே வந்துபோனது
’உன் கல்யாணத்துக்கு பட்டு சீர் செய்வேன்’
அப்பெண் பெற்றதோ வாய்க்கரிசி


பால்யத்தில் தறி சத்தம் கேட்டு நடந்திருக்கிறேன்
திடீரென காணாமல் போயின ஓர்நாள்
எங்கு தேடுவேன் அந்த அம்சத்வனி ராகத்தை


ஊரை....ஊரென்று சொல்லுவதில்லை
வேறொன்றே....சொல்கின்றனர்!
உறக்கச் சொல்லுடா மானிடவா
மண்ணில் கீழோர் மேலோர் இல்லை!

So மண்ணில் கீழோர் மேலோர் இல்லை
ஒன்றிருந்தால் ஒன்று.. இல்லை

Thursday, February 18, 2010

திருத்தொண்டர் புராணம்





முன்னரவில் தோழியோடு காதலை சொல்லி உருகி

இரவு சுகிர வேறுஒருவளோடு இணைந்துகிடந்து

விடியல் முதல் இறைவனோடு இரவு வரை

முதுகுதண்டு அதுர பூரணத்துவம் பெற்று

காலை நித்தியதியானம் செய்து தெம்பாய் உணர்ந்து
சில மணிநேரத்தில் பெண்களின் பிட்டம் பார்த்து நடந்து

நண்பனுக்கு அட்வைஸ் தந்து அவன் ஞானியென சொல்ல

முழுக்க வியாபாரத்தை பார்த்துக்கொண்டும்

குழந்தையோடு ஐஸ்கீரிம்முக்கு நேரம் ஒதுக்கி

ஒரு ரூபாய் பூமரை தாய் தின்றதால் கதறிகொண்டு
வந்த குழந்தையை வெறிக்கொண்டு சாத்தி

இங்கதான் கவிதையும் பிறந்தது

அவளை அசிங்கமாக திட்டி வந்தபின்னர்
அடித்த அடி வலித்தென்று போனில் சொல்லி
பிள்ளையை பார் என எனக்கான போத்தலை வாங்கியபடி

எனக்கான துணை சரியில்லை வசதியில்லை படிப்பில்லை
படிப்பும் பணமும் இருந்தால் எனை மதிப்பாளா
என சமாதானம் செய்துகொண்டு

இப்ப மட்டும் என்ன வாழுது என்று நினைத்துக்கொண்டே
முதல் ரவுண்டு முடித்தவுடன்
மெய்ஞானம் பெற்று
எல்லாவற்றிலும் இருந்து வெளியேவந்தேன்

Saturday, February 13, 2010

கண்டு கலந்து கற்க வா – காதல்








கரம் தேட வரம் வேண்டும் அவள் மொத்தமும்

இனி நிற்காது தொடரும் முத்த சத்தம்



பின்னி பிணைந்த ஆன்மாக்கள் ஒன்றாக வேண்டும்

இனி செத்தாலும் பிழைத்தாலும் உன் மடிவேண்டும்



அவளை நினைக்கும் போதே இனிக்கிறது

அவளருகில் இருக்கையில் மரிக்கிறது காலம்



கண்டு கலந்து கற்க வா – காதல்



அவளைக் கண்டு கலந்து அனுஅனுவாய் கற்க ஆசை

விழையும் மனம்

சுண்டும் அவள் கவிதை

சீண்டும் என் மனதை

ருத்திரமாகயிருந்த மனம்

பொங்கும் ரௌத்திரமாய்



சிந்தை முழுக்க வளம் வருகிறாய்

எனை வெற்றிக் கொண்டவளாக



நாமும் சிதைந்து எரிவோம் ஆழி தீயென

உள்ளக்குமுறள்கள் பிரிவின் வேதனைகளை சுட்டு எரிக்கிறேன்

இனி வலம் வருவோம்

உலகை, உள்மத்தங்களை





தனித்து தவம் செய்துக்கொண்டிருந்தவன் நான்

தாகம் தனிக்க வந்த பேரானந்தம் நீ



சுகந்து வந்த தேவதை நீ

கொடுத்துவிடு உன் இதயம்

அல்லது கொய்துவிடு என் தலையை



மரண புத்துகளில் நெளியும் கருநாகம்போல

அசைகிறது உன் தனிமை என்னிடம்

நீ உணரக்காண்பாயோ

உன் சூல் கொண்ட மார்பும்

வேல் போன்ற கூரிய விழிகளும்



வார்த்தை பிசாசுகள்

கண்மண் தெரியாமல்

பாலைவன புயலைப்போல்

அடித்து நொறுக்கிறது எனை

(தொடரும்)

Thursday, January 7, 2010

உணவின் சுருதிபேதங்கள்




1. என் பேச்சை அவள்
எப்போதும் கேட்பதில்லை
மீன் குழம்புவையடி என்றால்
கடங்காரி வழக்கம்போலவே
தேன் குழம்பே வைக்கிறாள்


2. பரிமாறும் பூபோன்ற
சுடான இட்டிலியில்
கைவைக்கும்போதெல்லாம்
சட்டென அவள் கன்னம்
உணர்கிறேன்

கன்னத்தில் ஊறுகையில்
இட்லியின் ஸ்பரிசம் வந்தமைகிறது
அவளிடம் மட்டும் சொல்லுவதில்லை
இட்லியும் கன்னமும்
ஒன்றேயென

3. ஹட்சன் அண்ணபூரனா தயிர்கள்!
ஆவின் மற்றும் பிற பால்
வழி வந்த தயிர்சாதம்,
சரவணபவன்! கணேஷ்பவன்!
தயிர்சாதம், என
ருசி பேதங்கள்
எப்போதும் இட்டுச் செல்லும்
ஆச்சரியங்களை.... !

Tuesday, September 1, 2009

துரோகம்

துரோகங்கள் நிறைந்த வாழ்க்கையை
நான் ஆராதிக்கிறேன்
ஏன்னெனில்….
துரோகமே நிலையாகிபோன
உலகிலே
துரோகம் செய்வதில்தான்
உண்மையும் மிகுழ்ந்த
வலியும் உண்டு


கவிதை எழுதுதல்

வேண்டியவரை அழகான
வார்த்தைகளை கொண்டு செதுக்கி
புரட்சி பகடி என கலகம்செய்து
கர்ப்பிணி, சாடல், இயற்கை
பெண்மை, மழைச்சாரல்,
போன்ற தலைப்புகளில்
எனக்குண்டான பாடல்களை
எழுதி கவர்கிறேன்

இதை எதையுமே செய்யமுடியாத
தேமேன்னு மற்றவரை
வேடிக்கை பார்க்கும்
இன்னொரு நானாகிய நான்.

Thursday, August 27, 2009

மனக் கூப்பாடு

முந்தி செய்த தவறெல்லாம்
தயக்கம் காட்டாமல்
நடுவே கொட்டிச் செல்கிறது
நியாபக அடுக்குகளை

’வாசிப்பு’ அவற்றை
தவறில்லை என்றுடினும்
’சுற்றம்’ சளைக்காமல்
வேதனை படுத்துகிறது

எத்தனை முறை
பிய்த்து கொடுத்தாலும்
வந்து தொலைக்கிறது
இந்த (நொந்த)காதல்
பல சமயம் சுகந்த.

கடைசியில் மிஞ்சுவதும்
காதலியல்ல காதலே

கமல் பேசுவதை கேட்கும்போது
தன்நம்பிக்கை வருது
ரஜினியை பார்க்கும்போது
தெய்வ நம்பிக்கை!
கமல் ரஜினியென்றே தாவுது
மனம் எனும் வஸ்து
நிலையில்லாமல்

நிலையற்று இருப்பதுதான்
வாழ்வின் ருசியோ....?

இல்லை என் அம்மா செய்யும்
சப்பாத்தியோடு உருளைகிழங்கு
சப்ஜிதான் ருசியோ...?